กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343 หลีกหนีจากโลกแห่งความเป็นจริง
จ้าวซินไม่สนใจว่าอีกฝ่ายกำลังคิดสิ่งใด สิ่งเดียวที่เขารู้คือการต่อสู้ครั้งนี้ช่างถูกใจและน่าพึงพอใจเหลือเกิน
ด้วยพรแห่งมหาธรรมสามพันประการ หมัด ฝ่ามือ และฝ่าเท้าของเขาล้วนไร้รูปแบบตายตัว ล้วนเคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณล้วนๆ
เมื่อเห็นจ้าวซินยิ่งต่อสู้ยิ่งฮึกเหิมตื่นเต้น เทียนเฟิงเต๋าเหรินได้แต่สบถด่าอยู่ในใจ "ไอ้พวกป่าเถื่อน"
เขาทำได้เพียงตวัดมือปัดป้องต่อไป แต่ทุกครั้งที่ปัดป้อง กลับได้ยินเสียงกระดูกปริร้าวดังแผ่วเบา
รอยร้าวบนกำปั้นขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะแตกหักแหลกสลายลงได้ทุกเมื่อ
ห้วงมิติรกร้างสับสนก่อตัวขึ้นรอบกายทั้งสอง โดยมีเศษเสี้ยวแห่งความโกลาหลนับไม่ถ้วนลอยล่องอยู่ภายใน