เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332
เมื่อเวลาล่วงเลยไป พื้นที่ความโกลาหลที่โอบล้อมป่าดึกดำบรรพ์ก็พลันคึกคักคลาคล่ำไปด้วยผู้คนอย่างสมบูรณ์
จ้าวซินซึ่งประจำการอยู่ในดินแดนทุรกันดาร สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากการปะทะที่แผ่ซ่านออกมาจากความโกลาหลอยู่เนืองๆ
สิ่งนี้ปลุกเร้าความกระตือรือร้นในอกเขาอย่างแรงกล้า แต่ตราบใดที่ยังไม่ถึงเวลาออกจากช่องเขา เขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างจำนน
ขณะเดียวกัน ความสงสัยก็ผุดขึ้นในใจเขาว่า เหตุใดความถี่ของการต่อสู้เหล่านี้จึงถี่ผิดปกติถึงเพียงนี้
มีผู้คนเดินทางมาทั้งหมดกี่คนกันแน่?
ยิ่งครุ่นคิด จ้าวซินก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ ความลับที่ว่าโลกดึกดำบรรพ์มี ต้นกำเนิดมหาเต๋า ถึงสามแห่งยังไม่ถูกเปิดเผยออกไป
ตามหลักเหตุผลแล้ว ไม่น่าจะดึงดูดผู้คนมากมายมหาศาลขนาดนี้ได้
หรือจะเป็นเพราะความขัดแย้งระหว่างสองขั้วอำนาจหลัก?