เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 ผู้มาเยือนแห่งความโกลาหล
"รุ่นพี่ครับ พวกเราเชื่อมั่นในความสามารถของพวกเรานะครับ แต่เพียงแต่ว่า... เรายังมีเวลาฝึกฝนน้อยเกินไปครับ"
"เราไม่อาจก้าวตามอัตราการเติบโตของโลกยุคดึกดำบรรพ์ได้อีกต่อไปแล้ว โลกยุคดึกดำบรรพ์ในสภาพนี้ดูผิดปกติเกินไป และศักยภาพในการรับมือกับความเสี่ยงก็เปราะบางเกินไปนัก"
"และเจ้าก็ต้องเร่งฝึกฝนด้วยเช่นกัน เราไม่อาจปล่อยให้โลกดึกดำบรรพ์ฉุดรั้งเจ้าไว้ได้ตลอดไป" ถงเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความขุ่นเคืองอย่างรุนแรง ในฐานะผู้ที่ถือกำเนิดจากการแปรสภาพของจิตวิญญาณดั้งเดิมแห่งปังกู พวกเขาทำได้เพียงเฝ้ามองอย่างหมดหนทางในยามที่โลกดั้งเดิมต้องการกำลังของพวกเขาอย่างที่สุด
นี่คือบททดสอบอันแสนหนักหน่วงสำหรับสามผู้บริสุทธิ์อย่างแท้จริง