เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 กลืนกินสวรรค์
เมื่อฉีหลิงและพวกจากไป ความเศร้าโศกอาดูรแผ่ปกคลุมไปทั่วอาณาจักรวิญญาณสีแดงฉาน
เพียงชั่วพริบตา เมฆดำทะมึนเคลื่อนตัวบดบังท้องฟ้า ตามมาด้วยห่าฝนสีโลหิตที่ตกลงมาอย่างหนักหน่วง
ทันใดนั้น เสียงโซ่ตรวนกระทบกันดังก้องไปทั่วฟ้าดิน
ทุกคนรีบเงยหน้าขึ้นมอง และได้เห็นว่าวิถีสวรรค์ดั้งเดิมกำลังค่อยๆ ถอยร่นกลับไปยังทิศทางของโลกดึกดำบรรพ์
มันลากจูงวิถีสวรรค์ของอาณาจักรวิญญาณสีแดงฉานติดไปด้วย ไม่ว่าอีกฝ่ายจะดิ้นรนเพียงใดก็ไร้ผล ค่อยๆ เลือนหายเข้าไปในรอยแยกนั้น
"ขั้นต่อไปควรทำเช่นไร?" นี่เป็นครั้งแรกที่จื่อเหว่ยเข้าร่วมสงครามต่างโลก จึงอดสงสัยในแนวทางต่อไปมิได้
สามผู้บริสุทธิ์สบตากันแต่ยังไม่ทันตอบคำถามของจื่อเหว่ย ถงเทียนก็ก้าวออกมาเบื้องหน้าแล้วกล่าวว่า "ให้ข้าจัดการเอง"