เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 บทสนทนา
ภายหลังจากรับฟังเรื่องราวทั้งหมดจากจอมทัพป่าเถื่อน เหลาจื่อก็นิ่งเงียบใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "อาณาจักรป่าเถื่อนโบราณของพวกเจ้าสูญสิ้นดินแดนหลักไปแล้ว ส่วนความปรารถนาที่อยากจะเข้าร่วมกับพวกเรา... คงต้องขอเวลาให้เราได้นำกลับไปปรึกษาหารือกันเสียก่อน"
"ต่อให้เราจะยอมรับพวกเจ้าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ก็ต้องรอให้โลกของเราทำการผนวกอาณาจักรป่าเถื่อนของพวกเจ้าเข้ามาเสร็จสิ้นเสียก่อน ในระหว่างนี้... พวกเจ้าควรจะพากลุ่มคนกลับไปรอความเรียบร้อยเสียก่อนเถิด"
ผู้นำชนเผ่าป่าเถื่อนทั้งสามหันมาสบตากัน แววตาฉายประกายความยินดีโล่งอกขึ้นมาเล็กน้อย พวกเขาประสานมือคำนับพร้อมกับกล่าวว่า "ขอบคุณสหายเต๋าทั้งหลาย"
จ้าวซินและคนอื่นๆ พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า
ทั้งสามโค้งคำนับทำความเคารพอีกครั้ง ก่อนจะขอตัวลาลงจากเรือรบมหึมา พากลุ่มกองกำลังของตนเดินทางกลับสู่อาณาจักรป่าเถื่อน
"ดูเหมือนว่า... พรหมอาณาจักรแห่งนั้น จะเป็นศัตรูตัวฉกาจที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างแน่นอนในอนาคต" กู่หยวนเอ่ยขึ้นระหว่างการเดินทางกลับ
จอมทัพป่าเถื่อนและจอมมารเงาพยักหน้ารับด้วยสีหน้าหนักใจ แม้จะยังไม่ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการ แต่พวกเขาก็สัมผัสได้รางๆ ว่าเรื่องนี้น่าจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี