เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212 อาณาจักรฉิน
ผู้ที่นั่งอยู่ภายในห้องโศกนาฏกรรมแห่งการบำเพ็ญต่างเข้าใจถึงคุณประโยชน์อันมหาศาลของการเปิดรับและกลืนกินโลกภายนอกเป็นอย่างดี
เหตุไฉนในอดีตพวกเขาจึงไม่เคยทำเช่นนั้น? ก็เพราะว่าโลกยุคดึกดำบรรพ์ในตอนนั้นยังอยู่ในสภาพที่บกพร่องและอ่อนแอเกินไป
โลกที่ถูกสร้างขึ้นอย่างไร้รากฐานย่อมมีกฎเกณฑ์ที่ไม่สมบูรณ์ และปราศจากศักยภาพในการพัฒนาอย่างแท้จริง การฝืนรักษาสภาพเช่นนั้นไว้รังแต่จะเสียเวลาเปล่า กลายเป็นเพียงสิ่งไร้ประโยชน์
ยกตัวอย่างเช่น โลกที่เจ้าแม่หนูวาสร้างขึ้น กฎเกณฑ์ที่ไม่สมบูรณ์เหล่านั้นถูกหลอมรวมเข้ากับมหาเต๋าแห่งการสร้างสรรรค์ของนางจนเป็นเนื้อเดียว ผู้ที่เข้าไปบำเพ็ญภายในจึงสัมผัสได้เพียงกฎเกณฑ์แห่งการสร้างสรรค์ แต่ไม่อาจล่วงรู้ถึงกฎเกณฑ์หรือมหาเต๋าแขนงอื่นได้เลย นี่คือเหตุผลที่นางไม่ได้สร้างมหาโลกทั้งพันขึ้นมาโดยตรง หากแต่สร้างเป็นเพียงค่ายกลหรือสถานที่ฝึกตนเฉพาะทางเท่านั้น