เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197: กำเนิดหกวิถีแห่งการเวียนว่ายตายเกิด
ทะเลโลหิต… ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าสกปรกและเต็มไปด้วยกลิ่นอายอัปมงคลที่สุดในโลกบรรพกาล เป็นสถานที่ที่ผู้ฝึกตนปรกติไม่มีใครอยากก้าวเท้าเข้าไปใกล้
หากระดับการบ่มเพาะไม่สูงพอ เพียงแค่เผลอสูดดมเอาพลังชั่วร้ายที่ลอยคละคลุ้งในอากาศเข้าไป ร่างกายและจิตวิญญาณก็จะถูกกัดกร่อนหลอมละลายกลายเป็นเลือดสดๆ และกลืนกินเข้ากับทะเลโลหิตไปในพริบตา
แม้ในยามนี้ ‘หกวิถีแห่งการเวียนว่ายตายเกิด’ จะยังไม่ถูกสถาปนาขึ้น ทว่าเหล่าดวงวิญญาณเร่ร่อนไร้ที่ไปทั่วทั้งโลกบรรพกาล กลับถูกแรงดึงดูดธรรมชาติพัดพาให้ลอยมาติดกับดัก ณ ที่แห่งนี้ เพื่อตกเป็นอาหารอันโอชะของเหล่าอสูรทะเลเลือด
จิตอาฆาตและแรงพยาบาทอันไร้ขอบเขตปกคลุมหนาแน่นอยู่เหนือผิวน้ำสีชาด ทำให้จ้าวซินและคณะที่เดินทางมาถึงต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความอึดอัด
โฮ่วทูมองดูดวงวิญญาณที่กำลังกรีดร้องโหยหวนและถูกอสูรกินอย่างทารุณ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเวทนาและสลดหดหู่ใจอย่างยิ่ง