เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 การอ่านเพื่อการปฏิบัติ
"ไม่ต้องมากพิธีรีตองอันใดหรอก... เจ้าเติบโตเป็นหนุ่มรูปงามแล้ว ทว่านิสัยเกเรชอบแกล้งพี่สาวเช่นนี้ ไฉนจึงยังไม่ยอมเลิกราเสียที" จ้าวซินเอ่ยตักเตือนด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก
เมื่อพินิจพิเคราะห์รูปลักษณ์ของจ้าวเจิ้งในเวลานี้ เขายอมรับว่าบุตรชายคนนี้เติบโตเป็นชายหนุ่มรูปงาม สง่างามโดดเด่น... ใบหน้าคมคาย ผสมผสานกับกิริยาท่าทางสุภาพนุ่มนวลที่สั่งสมมาจากการอ่านตำรามานานนับพันปี หล่อหลอมให้เขามีเสน่ห์รัศมีสูงส่งอย่างยิ่งยวด
เมื่อได้ยินคำตักเตือนนั้น จ้าวเจิ้งแย้มรอยยิ้มขมขื่น เขาล่วงรู้ดีว่าพระบิดาย่อมไม่ทรงโปรดปรานพฤติกรรมเกเรเช่นนี้
“ท่านพ่อ... ลูกเพียงแต่ต้องการสั่งสอนเรื่องความอาวุโสให้แก่พี่สาวเท่านั้นเองพ่ะย่ะค่ะ…” จ้าวเจิ้งพยายามเอ่ยแก้ตัว ทว่าถูกจ้าวซินยกมือขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน
“หยุด... ไม่ต้องมาอ้างทฤษฎีเหตุผลสวยหรูใดๆ ให้ฉันฟังทั้งนั้น... คิดว่าฉันไม่รู้หรืออย่างไรว่าตำราที่แกนั่งอ่านหัวปักหัวปำอยู่นั้น ส่วนใหญ่ก็คือตำราที่พ่อของแกเป็นคนเขียนขึ้นมาเองทั้งสิ้น?” จ้าวซินเอ่ยอย่างหงุดหงิด