เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 แหล่งกำเนิดมลพิษ
บรรยากาศรอบตัวตกอยู่ในความเงียบงันวังเวง ตงหวงไท่อี้หยุดชะงักถ้อยคำทั้งหมด สีหน้ายังคงฉายแววหม่นหมองขมขื่น
ฟู่ซีทอดถอนใจเฮือกใหญ่ เอ่ยปลอบประโลม “องค์จักรพรรดินีหนูวาเพิ่งตรวจสอบธงอัญเชิญปีศาจแล้ว... ดวงจิตแท้จริงของเหล่าสหายร่วมรบยังคงสถิตอยู่ครบถ้วน นั่นย่อมหมายความว่าพวกเขายังมีความหวังที่จะได้รับการช่วยเหลือในอนาคต”
เมื่อได้ยินดังนั้น ประกายความหวังอันริบหรี่ก็สว่างวาบขึ้นในแววตาร้าวรานของตงหวงไท่หยี สีหน้าที่เคร่งเครียดจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ในเวลาเดียวกัน หนูวาได้ก้าวเดินมาถึงลานเรือน เบื้องหน้าปรากฏภาพของจ้าวซินกำลังอุ้มชูและหยอกล้อกับจ้าวหลิงเอ๋อร์ด้วยเสียงหัวเราะรื่นเริง
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีความสุขสำราญดีนะ... ไม่เกรงกลัวเลยสักนิดว่าข้าจะถือวิสาสะลงมือทำร้ายบุตรสาวของเจ้า?” หนูวาเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินเสียงนั้น จ้าวซินก็รีบวางบุตรสาวลงแล้วลุกขึ้นประสานมือทำความเคารพ “ท่านอาจารย์เมตตาปรานีเหลือเกิน... เดิมทีข้าตั้งใจจะแวะไปเยี่ยมสหายเจิ้นหยวนจื่อเสียหน่อย แต่บังเอิญเป็นห่วงลูกสาว จึงแวะมาหานางก่อนพ่ะย่ะค่ะ”