เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 ทางตันและการลอบสังหาร
"โฮกกร้ากก—!"
มังกรทองแห่งโชคชะตาแผดเสียงคำรามก้องกัมปนาท... พุ่งทะยานเข้ามาปกป้องห่อหุ้มร่างของจ้าวซินไว้ตรงกลางอย่างรวดเร็ว
ทว่า ภายหลังผ่านพ้นมหาสงครามอันหนักหน่วง ร่างของพวกมันกลับดูหดหู่และอ่อนล้าลงอย่างเห็นได้ชัดในยามนี้
เงาร่างในชุดอาภรณ์เต๋าสีดำสนิทค่อยๆ ก้าวเดินก้าวออกมาจากระลอกคลื่นมิติ... และบุคคลผู้นั้นมิใช่ผู้ใดอื่นไกล 'นักบุญจุนตี้' นั่นเอง!
"ข้าเคยคิดมาตรึกตรองดูแล้วว่า... เจ้าและเจียหยินพี่ชายของเจ้า ช่างเป็นบุคคลหน้าหนาไร้ยางอายถึงขีดสุด ทว่าข้าไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า พวกเจ้าจะยังสามารถทำตัวต่ำตมไร้ยางอายได้ยิ่งกว่าที่ข้าจินตนาการไว้เสียอีก!" จ้าวซินจ้องมองจุนตี้ด้วยแววตาดูถูกเหยียดหยาม คราบโลหิตสดยังคงไหลซึมเปรอะมุมปาก