เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123 ความสงบสุขชั่วคราว
ณ ราชวงศ์ฉิน
ภายหลังจากสองนักบุญถอนตัวกลับไป ถงเทียนหันมาแย้มรอยยิ้มพึงพอใจให้จ้าวซิน เอ่ยชมด้วยความเอ็นดู "เจ้าหนู... ครานี้เจ้าสร้างชื่อเสียงและทำให้ข้าผู้เป็นอาจารย์รู้สึกภาคภูมิใจยิ่งนัก ฮ่าๆๆ"
จ้าวซินหัวเราะแก้เก้อ เอ่ยตอบ "ท่านอาจารย์ชมเกินไปแล้วขอรับ ศิษย์เพียงแต่อยากทดสอบช่องว่างระหว่างตนเองกับระดับเซียนดูบ้าง... ทว่าไม่นึกเลยว่าจุนตี้จะเปราะบางและน่าสมเพชถึงเพียงนี้"
"ข้าไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าเขาจะหน้าด้านหน้าทนถึงเพียงนี้ เมื่อไม่ได้ผลประโยชน์ตามต้องการ ก็พาลพานมารังแกทำร้ายผู้บริสุทธิ์ในอาณาเขตต้าฉิน... โชคยังดีที่ได้ท่านลุงปรมาจารย์ทั้งสองยื่นมือเข้าช่วยเหลือ มิฉะนั้นศิษย์คงนึกเสียใจไปตลอดชีวิต"
กล่าวจบ เขาก็หันไปโค้งคำนับแสดงความขอบคุณต่อกลุ่มก้อนเมฆบนท้องฟ้า ซึ่งเป็นที่สถิตของเจ้าแม่นิวา