เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39: การอ่านเทศน์
ในวินาทีนั้นเอง... เจียหยินและจุนตี้จ้องมองจ้าวซินด้วยแววตาที่แทบจะเอ่อล้นไปด้วยความอิจฉาริษยาจนแทบกระอักโลหิต พวกมันหวาดกลัวและเจ็บปวดต่อความสูญเสียครั้งใหญ่นี้เหลือเกิน
ในขณะที่มหาปราชญ์สามผู้บริสุทธิ์ยืนแย้มยิ้มด้วยความปิติยินดีพึงพอใจในหัวใจ
(สองแก่หน้าด้านแห่งแดนตะวันตกเอ้ย สมน้ำหน้าพวกแกนักที่กล้ามาเล่นตลกลักไก่... สมควรแล้วที่จะต้องได้รับผลกรรมความซวยเช่นนี้!)
เหลาจื่อเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ในเมื่อสะสางธุระเสร็จสิ้นแล้ว พวกเราเดินทางกลับกันเถอะ"
หยวนซือและถงเทียนพยักหน้ารับ จากนั้นจึงพาร่างของจ้าวซินเดินทางกลับสู่เทือกเขาคุนหลุน
ณ พระราชวังปี้โย่ว หลังจากที่เหลาจื่อและหยวนซือแยกย้ายกันเดินทางกลับถ้ำของตนไปแล้ว
ถงเทียนหันมาเอ่ยกับจ้าวซินด้วยรอยยิ้ม "จ้าวซิน... สมบัติวิญญาณทั้งสองชิ้นที่เจ้าเพิ่งครอบครองมานั้น แท้จริงแล้วเคยเป็นของมหาเทพราหูผู้ชั่วร้าย... เพื่อความปลอดภัยและป้องกันอันตรายจากจิตวิญญาณตกค้าง จงนำมันออกมาให้ข้าตรวจสอบความบริสุทธิ์เสียก่อนเถอะ"
"ขอรับ ท่านอาจารย์" จ้าวซินนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วตอบตกลง เขาหยิบสมบัติทั้งสองชิ้นออกมาจากห้วงมิติแล้วส่งมอบให้อาจารย์ของตนทันที