เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37: การต่อสู้ของเหล่าผู้บริสุทธิ์
การปะทะกันระหว่างพลังดาบอันเกรียงไกรของถงเทียนและแสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีของจุนตี้ แผ่ซ่านแรงกระแทกสั่นสะเทือนสะท้อนก้องไปทั่วทั้งโลกยุคดึกดำบรรพ์
สรรพชีวิตทั่วทุกสารทิศต่างสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมา แม้ว่าพวกมันจะไม่ล่วงรู้สาเหตุที่แท้จริงของการต่อสู้ ทว่าพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ทำให้พวกมันตระหนักได้อย่างลึกซึ้งว่าตนเองช่างไร้ความสำคัญและเปราะบางเพียงใด
นับตั้งแต่ที่เหล่านักบุญทั้งหกบรรลุสถานะอมตะเป็นต้นมา ทุกคนต่างรับรู้ว่านักบุญคือตัวตนที่แข็งแกร่งไร้เทียมทาน ทว่ายังไม่มีผู้ใดเคยประจักษ์ถึงขีดจำกัดที่แท้จริงของพวกเขา... และการระเบิดศึกของเหล่านักบุญในครั้งนี้ ย่อมเปิดเผยพลังอำนาจที่แท้จริงให้โลกได้ประจักษ์อย่างแน่นอน!
แรงกระแทกจากการปะทะเพียงเล็กน้อย ส่งผลให้พรรณไม้และดอกไม้วิเศษหายากบนภูเขาสุเมรุถูกแผดเผาทำลายล้างจนราบคาบกลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา
มันแปรสภาพภูเขาสุเมรุอันเคยอุดมสมบูรณ์ ให้กล and เป็นภูเขาตายซากแห้งแล้งในชั่วพริบตา
เมื่อมองเห็นภาพความพินาศนั้น เจียหยินก็รีบพุ่งทะยานออกไปยืนขวางปกป้องอาณาเขตภูเขาสุเมรุเพื่อป้องกันความเสียหายลุกลามบานปลาย
แววตาสีหน้าของเจียหยินฉายแววเจ็บปวดร้าวราน ความเศร้าโศกบนใบหน้าทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
จุนตี้ผู้กำลังประมือต่อสู้อยู่ก็เหลือบเห็นเหตุการณ์นั้นเช่นกัน เขาแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว "ถงเทียน! เจ้าทำลายล้างวัดพุทธตะวันตกของเราป่นปี้... วันนี้ ข้าจะขอสู้กับเจ้าจนตัวตาย!"