กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25: ยุคแห่งปราชญ์ทั้งหก
ณ เทือกเขาคุนหลุน
นักปราชญ์เหลาจื่อ ผู้กำลังนั่งเข้าฌานบำเพ็ญเพียร ถูกรบกวนสมาธิด้วยความปั่นป่วนวูบหนึ่งที่เกิดขึ้นในจิตใจของตนเอง
เขารู้สึกราวกับว่า "โชคชะตาสายสำคัญ" บางอย่างได้หลุดลอยหลุดมือไปอย่างถาวร
ในฐานะผู้บรรลุตบะระดับนักบุญ หากยังคงเกิดความรู้สึกสูญเสียเช่นนี้ได้ นั่นย่อมหมายความว่ามันคือ "สัญญาณเตือนจากสวรรค์"
กล่าวคือ มีสมบัติหรือโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่ถูกกำหนดให้เป็นของเขา... ถูกผู้อื่นชิงตัดหน้าไปเสียแล้ว!
เหลาจื่อใช้เวลาคำนวณด้วยวิชาทำนายอยู่นานสองนาน ทว่าก็ไม่พบร่องรอยของผู้กระทำผิด
ความจริงข้อนี้สร้างความขุ่นเคืองเล็กน้อยให้แก่จิตใจที่สงบนิ่งดั่งน้ำนิ่งของเหลาจื่อ