เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16: อาณาจักรแห่งศิลปะการต่อสู้
เจ้าแม่หนูวารู้สึกปีติยินดีเป็นยิ่งนักเมื่อได้เห็นการเติบโตอย่างก้าวกระโดดของเผ่าพันธุ์มนุษย์
ทว่าในวินาทีต่อมา พระนางก็ขมวดพระขนงลงเล็กน้อย พรหมจรรย์ในใจว่า "อาจารย์เคยมีคำสั่งห้ามมิให้พวกเราเข้าแทรกแซงการพัฒนาของเผ่าพันธุ์มนุษย์โดยตรง... และระยะเวลา 2,500 ปี คือขีดจำกัดสูงสุดที่ข้าสามารถกำหนดกฎเกณฑ์ไว้ได้"
"เมื่อถึงกำหนดกาลเวลานั้น... ม่านเขตอาคมจะสลายหายไป ถึงเวลานั้น เผ่าพันธุ์มนุษย์จะเอาตัวรอดบนทวีปบรรพกาลอันโหดร้ายนี้ได้อย่างไร?"
"หรืออาจารย์จะมีแผนการอันใดซ่อนอยู่สำหรับอนาคตของพวกเขา?"
เจ้าแม่หนูวาคือผู้รังสรรค์เผ่าพันธุ์มนุษย์ขึ้นตามเจตจำนงแห่งฟ้าดิน และพระนางยังบรรลุสถานะนักบุญผ่านกุศลผลบุญจากการสร้างมนุษย์ในคราแรกเริ่ม
วิบากกรรมและสายใยแห่งเหตุและผลถูกสะสางไปจนหมดสิ้นแล้ว ทว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ยังคงยึดมั่นเคารพสักการะพระนางในฐานะ "พระแม่ผู้ให้กำเนิด" และโดยธรรมชาติ เจ้าแม่หนูวาจึงได้รับส่วนแบ่งพลังแห่งโชคชะตาและศรัทธาของมนุษย์ราวสองในสิบส่วน