กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3: ปราณสีม่วงแห่งการสร้างสรรค์
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับพริบตา สองวันให้หลัง จ้าวซินก็สามารถลุกขึ้นนั่งได้ด้วยตนเองและเริ่มขยับร่างกายได้อย่างช้าๆ
“ขั้นแรก คงต้องใช้วิชาเดินลมปราณหายใจเพื่อปรับสมดุลอวัยวะภายในก่อน น่าจะช่วยเร่งการฟื้นฟูร่างกายได้เร็วขึ้น”
เมื่อคิดได้ดังนั้น จ้าวซินจึงนั่งขัดสมาธิลงบนเตียงหิน ค่อยๆ หลับตาลง และเริ่มกำหนดลมหายใจเข้าออกตามเคล็ดวิชาการหายใจโบราณที่เขาเคยร่ำเรียนมาจากปู่ทวดในชาติก่อน
เวลาผ่านไป จิตใจของจ้าวซินค่อยๆ สงบนิ่งและจมดิ่งเข้าสู่สมาธิอันล้ำลึก ทว่าหลังจากเข้าสู่สภาวะสงบนิ่งได้ไม่นาน ดวงตาของเขาก็เบิกโพลงขึ้นอย่างกะทันหัน แววตาฉายประกายประหลาดใจอย่างสุดขีด