เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1: เผ่าเถาวัลย์เขียว
หุบเขานิรนาม
แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์หลังอัสดงสาดส่องลงมายังหุบเขา ย้อมแต่งภูมิประเทศที่งดงามอยู่แล้วให้ดูมีเสน่ห์ลึกลับมากยิ่งขึ้น
ภายในหุบเขา ผู้คนกลุ่มหนึ่งกำลังง่วนอยู่กับภารกิจของตนราวกับมีงานให้ทำไม่รู้จักจบสิ้น ทว่าในความวุ่นวายนั้น ผู้คนจำนวนมากกลับคอยเหลือบมองไปยังปากทางเข้าหุบเขาเป็นระยะ แววตาของพวกเขาฉายชัดถึงความกังวลใจ
เมื่อกวาดสายตามองอย่างละเอียด จะเห็นได้ชัดว่าคนส่วนใหญ่ในที่นี้ล้วนเป็นคนชรา ผู้หญิง และเด็ก ซึ่งรวมกันแล้วมีจำนวนราวแปดถึงเก้าร้อยคน ส่วนบริเวณรอบนอก มีชายฉกรรจ์หลายสิบคนถือหอกคอยเดินลาดตระเวนและเฝ้าระวังภัยอย่างระมัดระวัง
ในขณะเดียวกัน ชายหนุ่มผู้ทำหน้าที่เฝ้ายามก็เช่นเดียวกับเหล่าสตรี เขาคอยชำเลืองมองไปยังปากทางเข้าหุบเขาอยู่บ่อยครั้ง สีหน้าฉายแววหงุดหงิดและร้อนใจอย่างไม่อาจปิดบัง