กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 หมี่เล่อหยอกยูไล
เวลาผ่านไปดั่งกระแสน้ำเชี่ยว เพียงชั่วพริบตาก็ล่วงเลย
มหาเคราะห์ไซอิ๋วจบลง ราชสำนักสวรรค์และฝ่ายพุทธต่างร้อนรนราวกับมดบนกระทะร้อน
เพราะไม่ได้สั่งสมบุญกุศลไว้ ต่อให้มหาเคราะห์จบก็ไร้ประโยชน์
ระหว่างทาง หลินเซียนเองก็ใจลอยครุ่นคิดถึงแผนการขั้นต่อไปเช่นกัน
การเดินทางตะวันตกครานี้ เหลือด่านเคราะห์อีกประมาณแปดด่านก็จะจบ ได้แก่ อำเภอเฟิ่งเซียนขอฝน ปีศาจสิงโตเหลืองที่เขาเป้าถัว จิ่วหลิงหยวนเซิ่งที่เขาจู๋เจี๋ย กระต่ายหยกที่เขาร้อยเท้า...
อำเภอเฟิ่งเซียนนี่ช่างสร้างเรื่องน่ารำคาญเสียจริง ถึงกับต้องให้ไก่จิกภูเขาข้าวจนหมด สุนัขเลียภูเขาแป้งจนเกลี้ยง เทียนเผาโซ่ทองจนขาด ถึงจะยอมให้ฝนตก