กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 เง็กเซียนฮ่องเต้ อย่าคิดโลภมักได้ม้าสวรรค์ของข้า
ทีปังกรอดนึกย้อนไปถึงฉากที่เคยพบมหาเซียนผู้นั้นก่อนหน้านี้ไม่ได้
มหาเซียนผู้นั้นมีปราณเซียนสง่างาม บุคลิกไม่ธรรมดา แถมยังหยิ่งผยองนัก พออ้าปากก็เอ่ยตำหนิ มิได้เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
สุดท้ายก็พูดจาพิลึกว่า “ข้าเห็นว่าเจ้ามีวาสนากับข้า จะมอบม้าพันลี้ให้เจ้าสักตัวหนึ่ง”
ว่าแล้วก็ยื่นบังเหียนม้าใส่ให้ตน
พอมาคิดดูตอนนี้ ทีปังกรก็อดเบิกตากว้างไม่ได้
กลเม็ดนี้ทำไมเหมือนกับวิธีที่ฝ่ายพุทธใช้หลอกคนอื่นนักเล่า
คำว่า “เจ้ามีวาสนากับพระพุทธองค์” เพียงประโยคเดียวของฝ่ายพุทธ ไม่รู้ว่าปีนั้นหลอกคนมาแล้วเท่าไร
มาวันนี้ ตัวเองกลับถูกหลอกเสียเอง