กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 เป้าหมายของเราคือแดนประจิมหลิงซาน
ท้าววิรุฬหกรู้ตัวว่าตนพูดเบาไร้น้ำหนัก
เจอผู้ยิ่งใหญ่ระดับว่าที่อริยะและผู้เฒ่าผู้แก่เช่นนี้ เขาก็กลัวจริงว่าอีกฝ่ายจะฆ่าตน แล้วบิดหัวไปทำโถปัสสาวะ
“ฮึ พวกเจ้าจงใจใส่ร้ายอาตมา ม้าสวรรค์ของพวกเจ้าหายไป เกี่ยวกับข้าที่ไหนกัน”
พระทีปังกรเอ่ยขึ้นด้วยโทสะ
“พระพุทธเจ้าทรงดับโทสะเถิด อย่างไรก็ตามฝ่าบาทมีรับสั่งให้พบท่าน ท่านก็ไปสักหน่อยเถิด ต่อให้แค่จิบน้ำชาก็ยังดี”
ท้าววิรุฬหกอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา
เง็กเซียนฮ่องเต้ยังสั่งให้ตนจับพระทีปังกรกลับไป
เขาคาดการณ์ไว้แต่แรกแล้ว จึงแสดงความเคารพตลอด เพราะกลัวพระทีปังกรจะไม่ให้หน้าตน
สุดท้ายอีกฝ่ายก็ยังโกรธอยู่ดี