กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 พระยูไลอดกลั้น
ไท่ไป๋จินซิงกะพริบตาปริบ ๆ
“ทุกท่าน มองข้าทำไมกัน” ไท่ไป๋จินซิงทำหน้างุนงงสุดขีด
ไม่นานเขาก็รู้สึกว่าตัวเปียกชุ่ม เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ฝันว่าฝนตก อดโกรธขึ้นมาในใจไม่ได้
“ใครทำ ใครสาดน้ำใส่ข้า”
ตอนนี้แม้แต่คนโง่ยังคิดออกว่าไท่ไป๋จินซิงถูกน้ำสาดจนตื่น
“ข้าเป็นคนทำเอง” พระโพธิสัตว์มัญชุศรีที่อยู่ด้านข้างเดินเข้ามา
ไท่ไป๋จินซิงพอเห็นเป็นพระโพธิสัตว์มัญชุศรี ฮึกเหิมก็ฝ่อลงทันที ไม่ใช่เพราะอื่นใด ก็เพราะตัวเองบำเพ็ญเพียรถึงแค่ระดับไท่อี่ ส่วนคนอื่นล้วนเป็นว่าที่อริยะ สู้ไม่ได้เลยจริง ๆ
“ฮิ ๆ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร พระโพธิสัตว์ร่ายคาถาช่วยเป่าให้แห้งก็พอ”
ไท่ไป๋จินซิงเอ่ยปากพลางยิ้มแห้ง