กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 จินฉานจื่อ: ภาพจิตรกรรมฝาผนังของสมันตภัทรมีเยอะมาก
เห็นจินฉานจื่อหรี่ตามองเขา สีหน้าเต็มไปด้วยความคลางแคลง
“เอ่อ ท่านยาย ไหนบอกอาตมาตรง ๆ เถิด ว่าแท้จริงแล้วท่านเป็นใครกันแน่” จินฉานจื่อเอ่ยถาม
ยายเฒ่ากะพริบตาปริบ ๆ อยู่สองที
“ก็บอกท่านไปแล้วไม่ใช่หรือ ว่าหญิงช้าอย่างข้าเป็นชาวไร่ชาวสวนแถบนี้ บ้านข้าอยู่ไม่ไกลจากนี่นัก”
“อ๋อ งั้นหรือ ในเมื่อท่านเป็นเพียงคนธรรมดา เหตุใดเห็นศิษย์ของอาตมาแล้วจึงไม่กลัวแม้แต่น้อย เขาเป็นปิศาจนะ”
“แถมยังแบกเสือไว้บนหลังอีกหนึ่งตัว ตั้งแต่ต้นจนบัดนี้สีหน้าท่านไม่มีแววตื่นตะลึงแม้แต่นิด นี่มันค่อนข้างผิดปกติอยู่ไม่น้อยเลยนะ”
จินฉานจื่อไขว่ห้างพลางมองยายเฒ่าอย่างมีนัยลึกซึ้ง
ยายเฒ่าพลันใจสะดุ้งโหยง
ตายแล้ว ความแตกแล้ว