กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 486 ความกลัวตาย
“เฮ่อสวิน พวกเราหายกันแล้ว ฉันก็ไม่แค้นนายแล้วเหมือนกัน หลังจากแก้ปัญหานี้ได้แล้ว ฉันจะปล่อยนายไป!”
เฮ่อสวินยังอยากจะอธิบาย ทว่าเมื่อสบเข้ากับดวงตาอันราบเรียบไร้ระลอกคลื่นของเจียงซ่งหนิง เขาก็ทำได้เพียงหลับตาลงอย่างสิ้นเรี่ยวแรง
เขาไม่มีเสียงหัวใจเต้น และไม่มีลมหายใจ ทว่าเขากลับรู้สึกว่าหัวใจมันอึดอัดแน่นตึง อารมณ์เจ็บปวดวนเวียนอยู่รอบกาย เขาตอบกลับไปคำหนึ่งด้วยน้ำเสียงอู้อี้
“ได้...”
เจียงซ่งหนิงส่งเฮ่อสวินกลับเข้าไปในมิติอีกครั้ง เธอยืนเหม่อมองท้องฟ้าสีครามไร้เมฆหมอกริมหน้าต่างอยู่คนเดียว
ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง เธอนวดขมับที่เริ่มบวมเป่งเบา ๆ แล้วหยิบถังขยะใบหนึ่งออกมาจากมิติ