กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 483 เสิ่นอี้หวายกลับมา
นิ้วมือของเสิ่นอี้หวายลูบไล้ริมฝีปาก จมูก และดวงตาของเธอเบา ๆ ราวกับต้องการจารึกภาพลักษณ์ของเธอในเวลานี้ลงลึกถึงกระดูก
“ฉันก็คิดถึงเธอมาก คิดถึงมากจริง ๆ!”
พอสิ้นคำ เสิ่นอี้หวายก็ก้มลงจูบริมฝีปากแดงที่เฝ้าคิดถึงทั้งวันทั้งคืนอย่างหนักหน่วง
เจียงซ่งหนิงโอบคอเขา ตอบรับอ้อมกอดและจูบของเขา ราวกับความคิดถึงทั้งหมดหลอมละลายอยู่ในจูบนี้
บรรยากาศในห้องนอนค่อย ๆ คลุมเครือหยอกเย้า เหงื่อบนหน้าผากเสิ่นอี้หวายไหลลงมาตามแก้ม ลูกกระเดือกเซ็กซี่ขยับเบา ๆ เขาน่าจะเพิ่งอาบน้ำมา กลิ่นสะระแหน่อ่อน ๆ บนตัวเขายิ่งขยายประสาทสัมผัสของทั้งคู่