กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 437 การช่วยเหลือ
เจียงซ่งหนิงนอนหลับยกนี้อย่างสบายอารมณ์ รอจนตื่นขึ้นมาเองตามธรรมชาติก็เป็นเวลาเช้ามืดแล้ว คนอื่น ๆ ก็ทยอยตื่นขึ้นมาเช่นกัน
ทุกคนกินอะไรไปเล็กน้อย จากนั้นจึงออกจากมิติเริ่มค้นหาทางออก
ทว่าพวกเขากลับหาจนทั่วทุกแห่งแล้ว ก็ยังคงคว้าน้ำเหลว
ลู่เชินหาจนหมดความอดทนแล้ว “ไม่อย่างนั้นพวกเราปีนขึ้นไปจากช่องลิฟต์เถอะ!”
เสิ่นอี้หวายขมวดคิ้วแน่น “ใช่ว่าจะไม่ได้ กิ้งก่าพวกนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ฉันสงสัยว่าพวกมันคงหนีออกไปแล้ว!”
“ตู้ม——”
พร้อมกับเสียงระเบิดที่ดังขึ้น พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน ร่างกายของทุกคนโอนเอนไปมาโดยไม่รู้ตัว
เสิ่นอี้หวายเงยหน้ามองเพดานด้านบน “เสียงของรถหุ้มเกราะ!”