กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 432 ฟันแข็งแรงจริง ๆ
มันชนอยู่พักหนึ่งก็พบว่าตัวเองออกมาไม่ได้ จึงเงยศีรษะที่ใหญ่เกินจริงขึ้น ใช้ดวงตาเล็กเท่าเมล็ดถั่วเขียวจ้องเสี่ยวเป่าเขม็ง หลังมองอยู่ครู่หนึ่ง บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มประหลาด ฟันในปากสะท้อนแสงเย็นเยียบ
ขณะที่ทุกคนยังไม่รู้ว่ามันคิดจะทำอะไร มันก็พลันเข้าใกล้รั้วเหล็กแล้วอ้าปากกัดลงไป
ตามการเคลื่อนไหวของมัน รั้วเหล็กพลันถูกกัดจนบิดเบี้ยวผิดรูป โจวลินตาไวมือไว ยกมือเสริมความแข็งแรงให้รั้วเหล็ก
ในหัวของทุกคนมีความคิดเดียว คือต้องไม่ปล่อยให้มันหนีออกมา