กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 410 คืนชีพ
สายตาของเจียงซ่งหนิงจ้องเขม็งไปยังเสิ่นอี้หวายที่กำลังเก็บถ้วยชามอย่างกระตือรือร้น
“มองฉันแบบนี้ทำไมเหรอ?”
“เสิ่นอี้หวาย คุณพูดความจริงมานะ คุณตั้งใจใช่ไหม?”
การเคลื่อนไหวของเสิ่นอี้หวายชะงักลง บนใบหน้าพาดผ่านความรู้สึกผิดเล็กน้อย เขารู้ว่าคงตบตาไม่พ้น จึงทำได้เพียงเอ่ยปากอธิบาย
“หนิงหนิง ถ้าเธออยากไปสืบดูที่โรงพยาบาล ฉันไปกับเธอได้ แต่ฉันไม่มีทางยอมให้เธอไปเสี่ยงอันตรายคนเดียวเด็ดขาด!”
เจียงซ่งหนิงมองเห็นความเด็ดเดี่ยวบนใบหน้าของเขา หลังจากคิดดูแล้ว เธอก็ยังรู้สึกว่าไปคนเดียวจะสะดวกกว่า
“คนเยอะจะแหวกหญ้าให้งูตื่นได้ง่าย แล้วคุณก็เห็นแล้วนี่ ถ้าฉันเจออันตรายก็สามารถหลบเข้ามิติได้ ไม่มีใครหาฉันเจอหรอก!”