กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 393 หนีอย่างทุลักทุเล
ตลอดทั้งคืนภายนอกไม่มีความเคลื่อนไหว กระทั่งตีห้า ตอนที่ฟ้าใกล้สาง จู่ ๆ ก็มีเสียง “ตึง ตึง ตึง” ดังขึ้นจากข้างนอก
เสียงนั้นราวกับมีสิ่งขนาดมหึมากำลังเดินมาทางพวกเขา เพียงแต่มันเคลื่อนที่ช้า ทุกย่างก้าวของมันราวกับเคาะลงบนปลายหัวใจผู้คน
ทั้งสองสบตากัน ก่อนลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เจียงซ่งหนิงใช้พลังจิตวิญญาณตรวจสอบไปทันที แต่กลับไม่พบอะไร ทว่าเสียงฝีเท้านั้นยังคงค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามายังทิศทางที่พวกเขาอยู่