กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 389 ปลาหมึกยักษ์กลายพันธุ์ขั้นเจ็ด
ทุกคนผ่อนลมหายใจให้ช้าลง ก้าวเท้าถอยหลังอย่างต่อเนื่องไม่หยุด มันสัมผัสได้ถึงตำแหน่งของเหยื่อที่เคลื่อนไหวไม่หยุด ประกอบกับดวงอาทิตย์แผดเผาข้างนอกทำให้มันหมดความอดทน
ไม่นาน ปลาหมึกยักษ์ตัวมหึมาก็เคลื่อนตัวจากใต้สะพานขึ้นมาบนสะพานอย่างรวดเร็ว ร่างกายอันมหึมาของมันหยุดอยู่ตรงใจกลางสะพาน ซากรถยนต์ที่ถูกมันทับอยู่ข้างใต้ส่งเสียงแหลกหักดังกร๊อบแกร๊บระงม
ซากรถยนต์ริมถนนพวกนั้นเมื่อเทียบกับมันแล้วต่างดูราวกับรถของเล่น
ตอนที่หนวดของมันสัมผัสกับพื้นสะพานก็สั่นเทาไปสองทีโดยไม่รู้ตัว กลิ่นคาวที่พัดเข้าใส่หน้าบวกกับกลิ่นเน่าเหม็นในอากาศ ชวนให้รู้สึกคลื่นเหียนอาเจียน