กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 385 หวาดผวา
หลังจากทุกคนขึ้นรถแล้วก็รีบขับมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเมืองเป่ยอย่างรวดเร็ว
ถวนจื่อเห็นดังนั้นก็รีบวิ่งตามหลังรถไป ซอมบี้ตัวนั้นเห็นภาพนี้เข้าก็ปะปนไปกับกลุ่มซอมบี้ที่กำลังวิ่งไล่ตาม
เหยื่อที่อุตส่าห์เจอได้ยากขนาดนี้ มันจะยอมตัดใจง่าย ๆ ได้อย่างไร
เจียงซ่งหนิงจับตาดูถวนจื่อและซอมบี้ขั้นห้าตัวนั้นอยู่ตลอดเวลา พอเห็นถวนจื่อตามมาทัน เธอถึงได้วางใจ
“ให้มันเปิดทางอยู่ข้างหน้าเถอะ!” เสิ่นอี้หวายมองจากกระจกมองหลังเห็นถวนจื่อวิ่งสุดฝีเท้าพลางชนพวกซอมบี้ที่ขวางหน้ามันกระเด็น จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามันดูเข้าตาน่ามองขึ้นมาทันที
เจียงซ่งหนิงเหลือบมองเขาตาขวาง “นายเป็นเจ้านายของถวนจื่อแท้ ๆ ไม่รู้จักรังแกสงสารมันบ้างเลย!”