กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 357 ช่วยชีวิต
ทุกคนพูดคุยไปด้วย ค้นหาคนที่พลัดหลงไปด้วย
เจียงซ่งหนิงมองซอมบี้ที่ไล่ตามหลังรถมา ก็รู้สึกปวดหัว “เสียงเอะอะใหญ่เกินไป ซอมบี้เข้ามาล้อมมากขึ้นเรื่อย ๆ!”
“นานขนาดนี้แล้วยังไม่ได้ยินเสียงปืนสักนัด ดูเหมือนหัวหน้าหน่วยสวี่และพวกก็ยังหาคนไม่เจอ!”
“พวกเขาคงไม่ได้เสียสละไปเองแล้วหรอก?”
“ก็มีความเป็นไปได้ ซอมบี้แถวนี้ก็ไม่น้อย อยากหนีออกไปเกรงว่าความหวังริบหรี่”
ชั่วขณะหนึ่งทุกคนต่างเงียบงัน ถึงจะชินกับการพลัดพรากเป็นตาย แต่ในใจก็ยังเจ็บปวด
ขณะที่ทุกคนเงียบงัน เสิ่นอี้หวายพลันเห็นแสงวาบหนึ่งสะท้อนเข้าตา