กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 348 ถึงนครบี
หญิงชราใช้ดวงตาอันเฉียบคมคู่นั้นจ้องมองเสิ่นอี้หวาย “ในเมื่อรู้ความสามารถของฉันแล้ว งั้นก็ส่งเสบียงในมือพวกแกออกมาซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ”
มุมปากของเสิ่นอี้หวายกระตุก “คนแก่ พวกคุณไปกันเถอะ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะไม่เกรงใจแล้วเหมือนกัน”
ไม่ใช่ว่าเสิ่นอี้หวายใจอ่อน แต่หญิงชราอายุมากขนาดนี้ เขาทำใจลงมือไม่ลงจริง ๆ
อย่าว่าแต่เขาเลย คนอื่น ๆ เองก็ยากที่จะลงมือเช่นกัน
“ในเมื่อพวกแกไม่รู้จักดีชั่ว งั้นฉันจะให้พวกแกรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจ!”
หญิงชราพูดจบก็เตรียมจะใช้พลังพิเศษโจมตีเซ่าผิงที่อยู่หน้าสุด เจียงซ่งหนิงทั้งขำทั้งขื่นยกมือขึ้นเบา ๆ การโจมตีของหญิงชราคนนั้นก็ถูกเธอซัดจนสลายหายไป