กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 343 ต้อนรับแขกและชำระฝุ่นผง
บนใบหน้าของกู้เหิงยังคงประดับด้วยรอยยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ย
“ผมก็มัวแต่ยุ่งเก็บกวาดบ้านอยู่ไง พอเก็บเสร็จแล้วมาถึง ซ่งหนิงก็ไปไปรับพวกคุณแล้ว ในเมื่อเธอไปแล้ว ผมก็ไม่จำเป็นต้องวิ่งไปอีกรอบนี่”
กู้ซีมั่วเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “ยังดีที่ซ่งหนิงมารับพวกเรา ไม่อย่างนั้นถ้าหวังพึ่งนาย ป่านนี้พวกเราคงยังยืนรับลมหนาวอยู่ตรงประตูใหญ่”
กู้เหิงลากเขาเดินเข้าไปด้านใน “เฮ้ เจ้าเด็กเหลือขอ ยิ่งนับวันยิ่งไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง”
“อื้อ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
“พี่กู้เหิง แล้วพี่ชายฉันล่ะ”
“วันนี้เขายุ่ง เขาฝากบอกว่าอีกสองวันจะมาหาเธอ”
“ได้ ฉันรู้แล้ว”