กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 282 สถานพักฟื้น การหายตัวไป
“พวกนายคิดว่าการที่คนเยอะขนาดนั้นไม่ทำให้ซอมบี้ตื่นตกใจแม้แต่ตัวเดียวมันเป็นเรื่องปกติเหรอ” เสิ่นอี้หวายเหลือบมองทั้งสองคน
ฟางจิ้งหย่วนเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ “นายหมายความว่ามันจงใจปล่อยให้พวกเขาเข้าไปงั้นเหรอ”
“อืม เหยื่อเยอะขนาดนั้นมันจะยอมปล่อยไปง่าย ๆ ได้ยังไง”
ทุกคนใจหายวาบ การมีจิตสำนึกนึกคิดได้เองระดับนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว
เวลาผ่านไปทีละนาทีละวินาที จนกระทั่งถึงเวลาประมาณตีหนึ่ง กลุ่มของเซิ่งอวี้ถึงได้เข้าไปถึงตำแหน่งศูนย์กลาง
เมื่อเห็นซอมบี้ตรงประตูสถานพักฟื้นเริ่มมุ่งหน้าไปทางพวกเซิ่งอวี้ เจียงซ่งหนิงก็รู้ว่าได้เวลาแล้ว
“ทุกคนเตรียมตัวลงมือ”
ทุกคนมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งหน้าประตูใหญ่ของสถานพักฟื้น