กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 247 พวกเขามีเป้าหมายอะไรกันแน่
เจียงซ่งหนิงขบคิดเท่าไรก็ไม่เข้าใจท่าทีของซานขุย แต่ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มีจังหวะเหมาะ เธอจึงทำได้เพียงแกล้งโง่ต่อไป
เมื่อซานขุยเห็นว่าสืบข้อมูลมาได้พอสมควรแล้ว จึงลุกขึ้นกล่าวลา “ทุกท่าน พอดีผมมีธุระต้องไปจัดการ ขอตัวก่อนนะ อีกประเดี๋ยวจะมีคนยกกับข้าวมาส่ง ไม่ต้องเกรงใจกันล่ะ”
โจวลินจับมือซานขุยอย่างกระตือรือร้น “ได้เลย พี่ขุยไปจัดการธุระเถอะ พวกเราก็จะได้พักผ่อนกันสักหน่อยพอดี”
พอลับหลังซานขุยเดินจากไป สวีหลินกับหวังเชาก็เอ่ยปากชื่นชมซานขุยยกใหญ่
โจวลินพูดขึ้นมาอย่างจนใจ “เอาล่ะ รู้แล้วว่าพวกนายชื่นชมพี่ขุย แต่ทุกคนเหนื่อยกันมากแล้ว พวกนายสองคนยังไม่เหนื่อยอีกเหรอ รีบพักผ่อนกันสักครู่เถอะ”