กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 240 คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันกับซ่งหนิงคบกันแล้ว
เสิ่นอี้หวายโอบเจียงซ่งหนิงเข้าสู่อ้อมอก ซึมซับความอบอุ่นและอ่อนหวานของเธออยู่นานจนไม่อยากปล่อยมือ ผ่านไปพักใหญ่ เขาจึงค่อย ๆ คลายอ้อมกอด แต่สองมือยังคงวางอยู่บนเอวของเธออย่างอาลัยอาวรณ์
เสิ่นอี้หวายข่มความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในเอาไว้ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอ่อนโยน “ดึกมากแล้ว รีบพักผ่อนเถอะ ไม่อย่างนั้นคืนนี้จะไม่มีแรง” กล่าวจบ เขาก็มองเจียงซ่งหนิงผู้ขวยเขินตรงหน้าด้วยแววตาเปี่ยมรัก