กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 238 คนตื้อไม่เลิก
เสิ่นอี้หวายทอดสายตามองเจียงซ่งหนิงอย่างไม่ใส่ใจนัก เมื่อเขาเหลือบไปเห็นติ่งหูที่แดงก่ำราวกับจะมีหยดเลือดซึมออกมา มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย พลางส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ “เป็นอะไรไป”
อาจเป็นเพราะเพิ่งตื่นจากห้วงนิทรา น้ำเสียงของเขาจึงยังติดความทุ้มต่ำและแหบพร่าอยู่บ้าง น้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์นี้ราวกับมีมนตร์สะกดบางอย่าง ทะลวงผ่านอากาศได้อย่างง่ายดาย พุ่งตรงเข้าสู่รูหูของเจียงซ่งหนิง จากนั้นก็แล่นปราดไปทั่วทั้งร่างของเธอประหนึ่งกระแสไฟฟ้า
เจียงซ่งหนิงรู้สึกเพียงว่าหัวใจของตนสั่นสะท้านอย่างแรง พวงแก้มพลันซับสีเลือดขึ้นมาในทันใด
เธอสะกดความหวั่นไหวในใจลงไป แล้วเบือนหน้าหนีไม่มองเสิ่นอี้หวายอีก “เซิ่ง...พวกเซิ่งอวี้อยู่ชั้นล่าง”