กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 225 ลงเขา
เฮ่อซินอี๋เห็นเซิ่งอวี้ไม่เอาหัวโขกแล้วก็รีบผลักเฉินปั๋วออกทันที จากนั้นก็โผเข้ากอดเซิ่งอวี้ “พี่เซิ่งอวี้ ในที่สุดพี่ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว ฮือ ๆ ๆ ๆ”
เฉินปั๋วรู้สึกเพียงว่าในอ้อมแขนว่างเปล่า ร่างอันอ่อนนุ่มบอบบางนั้นโผเข้าไปในอ้อมกอดของชายอื่นในพริบตา มุมปากของเขาผุดรอยยิ้มขมขื่น ทว่าไม่มีใครสังเกตเห็น
เซิ่งอวี้โอบเอวของเฮ่อซินอี๋ไว้แล้วตบหลังเธอเบา ๆ “ซินอี๋ ขอโทษนะที่ทำให้เธอเป็นห่วง!”
เฮ่อซินอี๋สะอื้นไห้เอ่ยขึ้น “พี่เซิ่งอวี้ ขอโทษนะคะ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง”
บนใบหน้าของเซิ่งอวี้ปรากฏรอยยิ้ม “ซินอี๋ ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก ฉันเต็มใจเอง ขอแค่ในใจเธอมีฉันก็พอแล้ว!”