กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 187 โจวหยางฟานสิ้นชีพ
ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับกระดาษ สองมือกุมศีรษะตัวเองไว้แน่น ราวกับมีมดนับสิบล้านตัวกำลังกัดแทะสมองของเขาอยู่ ความเจ็บปวดทำให้เขาทนไม่ไหว ร่างกายของเขางอตัวเป็นก้อนกลิ้งไปมาบนพื้นดินอันเย็นเฉียบและแข็งกระด้าง ในลำคอส่งเสียงครางฮืออย่างทุ้มต่ำและแหบแห้ง แต่เสียงนั้นกลับถูกความเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุดกลืนหายไปจนสิ้น ไม่อาจส่งผ่านออกไปภายนอกได้เลย