ตอนที่ 170 เป็นลมหมดสติ

ตอนที่ 170 เป็นลมหมดสติ

ต้นไม้ใหญ่ล้มครืนลงมาราวกับยักษ์ล้ม เจียงซ่งหนิงพลันรู้สึกเหมือนลูกโป่งที่ถูกเจาะลม เธอรู้สึกเพียงโลกหมุนเคว้ง ราวกับสรรพสิ่งกำลังสั่นไหว ขาอ่อนแรงดั่งเส้นบะหมี่ที่ถูกถอดกระดูก กำลังจะล้มฟาดลงกับพื้นอย่างน่าเวทนา เดิมทีคิดว่าตนเองคงจะล้มลงอย่างเจ็บปวด ทว่ากลับร่วงลงสู่อ้อมอกอันอบอุ่น

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น ก็แลเห็นใบหน้าอันร้อนรนของเสิ่นอี้หวาย เขากำลังขยับปากพูดอะไรบางอย่าง เจียงซ่งหนิงรู้สึกเพียงเหนื่อยล้าเหลือเกิน จากนั้นก็ค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง

เมื่อต้นไม้ใหญ่สูญสิ้น ความเคลื่อนไหวทางนี้เอิกเกริกเกินไป ซอมบี้โดยรอบจึงเริ่มล้อมเข้ามา