เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 167 ซอมบี้พลังพิเศษสายฟ้าขั้นสี่
หลังจากดึงพลังจิตวิญญาณกลับมา ซอมบี้ตัวนั้นก็ค่อย ๆ สงบลง ไม่ได้โจมตีประตูใหญ่อีก บางทีอาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงอันตราย มันจึงถอยห่างจากห้องอัลตราซาวนด์สีอย่างรวดเร็ว ทว่ามันก็ไม่ได้ยอมแพ้ ยังคงเฝ้าคุมเชิงอยู่ไกล ๆ ตรงตำแหน่งลิฟต์ชั้นสี่
ซอมบี้ที่ชั้นสี่มีไม่น้อย ล้วนเป็นซอมบี้ขั้นสองและขั้นสาม คาดว่าคงเป็นกลิ่นบนตัวของพวกหลี่เหลียงที่ดึงดูดซอมบี้ระดับสูงเหล่านั้นเข้ามา
เจียงซ่งหนิงหยิบเสื้อผ้าออกมาจากมิติสองสามชุด “หัวหน้าหน่วยหลี่ พวกคุณเปลี่ยนเสื้อผ้าบนตัวออกก่อนเถอะค่ะ!”
หลี่เหลียงก้มมองรอยเลือดบนตัว ก็ไม่ได้ปฏิเสธ ยิ้มพลางรับเสื้อผ้าในมือของเจียงซ่งหนิงมา “ขอบใจนะ เสี่ยวเจียง!”
เจียงซ่งหนิงยิ้มพลางโบกมือ “ไม่ต้องเกรงใจค่ะ!”