กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 132 จุดประสงค์
เสิ่นอี้หวายส่งเสียงตอบรับในลำคอเรียบ ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วมองเจียงซ่งหนิง “เจ็บไหม”
เจียงซ่งหนิงนึกสงสัยว่าเขาถามผิดคนหรือเปล่า “คะ”
“แรงกิริยากับแรงปฏิกิริยามันเท่ากัน คราวหน้าจะตีคนอย่าใช้มือ ของในมิติของเธอไม่ได้มีไว้ตั้งโชว์ ต่อให้หยิบท่อนไม้แถวนั้นมาฟาดก็ยังได้”
เจียงซ่งหนิงถึงเพิ่งเข้าใจความหมายของเสิ่นอี้หวาย จึงตวัดสายตาดุร้ายไปมองชิวเยว่เสียนแวบหนึ่ง “ครั้งนี้ลืมไป คราวหน้าถ้ามีใครมาร่านใส่ตรงหน้าฉันอีก มันจะไม่จบแค่การตบหน้าแน่”
“อืม เหนื่อยมาทั้งคืนแล้ว รีบพักผ่อนเถอะ” พูดจบเสิ่นอี้หวายก็เดินกลับเข้าห้องข้าง ๆ ไป