กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 120 พ่อผู้เสแสร้ง
หลายคนเดินมาที่ริมหน้าต่างแล้วค่อย ๆ โรยตัวลงไปตามเชือกปีนป่าย ผ่านไปครึ่งชั่วโมงถึงลงมากันจนหมด หลังจากลงมาแล้วทุกคนก็รีบขึ้นรถ โดยมีเว่ยเจ๋อกับซ่งฮ่าวขับรถบรรทุกขนาดเล็กตามหลังมา
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเสิ่นอี้หวายออกจากที่นั่นไปทางไหน สุดท้ายจึงทำได้เพียงขับรถวนดูแถว ๆ นั้น สวีหลินขับรถไปพลางบีบแตรไปพลาง ซอมบี้รอบ ๆ ต่างหลบอยู่ในตึกพลางส่งเสียงคำรามขู่ ราวกับพร้อมจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ
“บีบแตรไม่ได้แล้ว มีซอมบี้ระดับต่ำได้ยินเสียงแล้วเริ่มโผล่ออกมาแล้ว”
สวีหลินเอ่ยขึ้นอย่างจนใจ
เจียงซ่งหนิงพยักหน้า “ลองดูแถวนี้ก่อนว่ามีร่องรอยการต่อสู้ตรงไหนบ้าง ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะอยู่แถวนี้ก็ได้”