กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 102 ศูนย์จำหน่ายรถยนต์
หัวใจเจียงซ่งหนิงอบอุ่นขึ้น “ขอโทษ ฉันไม่ทันสังเกตเวลา หลับเพลินไปหน่อย”
เว่ยเจ๋อจึงวางใจ “พี่ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แค่พี่ไม่ลงมาเสียที พวกเรากังวลว่าพี่จะไม่สบาย”
เจียงซ่งหนิงส่ายหน้า “ฉันไม่เป็นไร”
ชั้นล่าง ทุกคนรออยู่ในห้องรับแขกแล้ว เธอมองทุกคนอย่างรู้สึกผิด “ทุกคน ขอโทษด้วย ฉันหลับเพลินไป”
“ไม่เป็นอะไรก็ดี กินข้าวก่อน” เสิ่นอี้หวายเห็นสีหน้าเธอเปล่งปลั่ง จึงค่อยวางใจ