กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 30 มาถึงมหาวิทยาลัย
เพียงแต่เพิ่งจะเลื่อนระดับ เธอจึงยังไม่ชิน รู้สึกเสมอว่าพอใช้พลังพิเศษนี้แล้วจะปวดหัว รู้สึกเหมือนมีเรื่องไร้สาระปนเปเข้ามาในสมองมากมาย รู้สึกว่าหนวกหูเกินไป
กระทั่งยังรับรู้ได้ว่ามีคนกำลัง...
เจียงซ่งหนิงถึงเพิ่งได้สติกลับมา รอบข้างยังมีคนรอดชีวิตอยู่ คนพวกนั้นในยามนี้กำลังทะเลาะกันอยู่พอดี
ดึงความคิดกลับมา แล้วก้มมองเวลาบนนาฬิกาข้อมือ เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว
เธอเอาของกินออกมาให้ทังหยวนเอ๋อร์อีกบางส่วน ส่วนตัวเองกินยำผักกับมันฝรั่งฝอยผัดเปรี้ยวเผ็ด
ทั้งสองกินอิ่มดื่มหนำแล้ว เจียงซ่งหนิงถึงได้คิดจะตรงไปยังมหาวิทยาลัยเอสทันที
เธอเดินแผ่วเบาออกมาที่หน้าประตูมินิมาร์ต แม้ซอมบี้แถวนี้จะยังคงเดินเตร็ดเตร่ ทว่าดูเหมือนจะเฉื่อยชาอยู่บ้าง