กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 22 ทังหยวนเอ๋อร์
สุนัขกลายพันธุ์ไม่ลังเลอีกต่อไป ตบกรงเล็บละคนจนสองคนนั้นกระเด็นออกไป พวกเขาร้องโอดโอยบนพื้นสองครั้งก่อนจะหมดสติไป
หลังจัดการคนพวกนั้นแล้ว สุนัขกลายพันธุ์จึงหันกลับมามองคนหลายคนภายในร้านอาหาร
เจียงซ่งหนิงกำดาบถังในมือแน่น มองสุนัขกลายพันธุ์ร่างมหึมาที่ประตูอย่างเงียบงัน
คนอื่น ๆ ต่างเฝ้าจับตาความเคลื่อนไหวตรงประตูอย่างตึงเครียด ใครจะรู้ว่าสุนัขกลายพันธุ์กลับหมอบลง เฝ้าอยู่หน้าประตูร้านอาหารโดยไม่ขยับ
“พี่เจียง สุนัขตัวนี้เป็นอะไรไป”
เว่ยเจ๋อเอ่ยถามอย่างฉงน
เจียงซ่งหนิงมีสัมผัสรับรู้ที่น่าทึ่ง เธอสัมผัสได้ว่าสุนัขตัวนั้นไม่มีเจตนาร้ายต่อพวกเขา