เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 11 ร่วมมือ
หลังหัวเราะจนพอใจ เจียงซ่งหนิงก็เข้าไปอาบน้ำในมิติทันที
หลังจัดการตัวเองเรียบร้อย เธอหยิบอาหารบางส่วนออกมาจากมิติ กินข้าวเสร็จก็ดื่มชาผลไม้หนึ่งแก้ว ก่อนเดินไปมองที่หน้าต่างอีกครั้ง
หลังผ่านฝนครั้งนี้ไป เกรงว่าคนที่รอดชีวิตจะยิ่งเหลือน้อยลง
ซอมบี้ด้านล่างยังคงเดินเพ่นพ่านอยู่ แต่ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เจียงซ่งหนิงโยนก้อนหินเล็ก ๆ ลงไปจากหน้าต่าง
เป็นดังคาด ซอมบี้เหล่านั้นพุ่งตรงมายังทิศทางของเสียงทันที
เจียงซ่งหนิงใจหายวาบ ตอนนี้คิดจะออกจากหมู่บ้านพักอาศัย เกรงว่าคงไม่ง่ายแล้ว ขณะนั้นหน้าต่างชั้นสองฝั่งตรงข้ามถูกเปิดออก นักศึกษาชายคนหนึ่งตะโกนขึ้น
“เพื่อน เธออยากออกจากหมู่บ้านพักอาศัยใช่ไหม”
สิ้นเสียงของเขา ซอมบี้ทั้งหมดก็พากันวิ่งไปทางฝั่งตรงข้าม