เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 บึงหมอกลวง
หลี่ต้าไห่ย่อโล่เสวียนเหลยให้มีขนาดเล็กลง ก่อนผูกไว้ที่ข้อมือ ลวดลายสีเขียวอมขาวบนหน้าโล่สะท้อนแสงเย็นเยียบอยู่ใต้แสงอาทิตย์ หลังพักฟื้นมาหลายวัน บาดแผลที่ได้รับจากหุบเขาหมื่นพิษก็แทบไม่เป็นอะไรแล้ว เหลือเพียงทะเลจิตที่ยังรู้สึกติดขัดอยู่เล็กน้อย เขาจึงต้องรีบหาหญ้าชำระใจมาใช้ ถึงจะกำจัดอาการนี้ได้หมด
เขาคลี่แผนที่เก่าที่ขาดรุ่งริ่งซึ่งนำออกมาจากหุบเขาหมื่นพิษ ปลายนิ้วลากผ่านบริเวณที่เขียนกำกับไว้ว่า “บึงหมอกลวง” ตามบันทึกของตระกูลหลิ่ว หญ้าชำระใจมักขึ้นอยู่ตามพื้นที่ชื้นแฉะบริเวณชายบึง ชอบที่ร่มและไม่ชอบแสงแดด มักเติบโตอยู่ร่วมกับตะไคร่บึงพิษ ส่วนดอกไม้รวมจิตนั้นหายากยิ่งกว่า ต้องอาศัยอยู่ในโพรงของต้นไม้โบราณอายุนับพันปี ดูดซับน้ำค้างยามเช้าและแสงจันทร์จึงจะผลิบาน สถานที่ที่มีโอกาสพบมันมากที่สุดก็คือป่าต้นไม้โบราณที่อยู่ลึกเข้าไปในสันเขาเฮยเฟิง
“ไปบึงหมอกลวงก่อนแล้วกัน” หลี่ต้าไห่พับแผนที่เก็บไว้ในอก ก่อนพุ่งตัวเข้าไปในป่าทึบ เมื่อใช้เคล็ดวิชาซ่อนลมหายใจ กลิ่นอายของเขาก็กลมกลืนไปกับกิ่งไม้แห้งและใบไม้ร่วงในป่า แม้แต่ใบไม้ใต้เท้าก็ส่งเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน