เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ปริศนาสุสานโบราณ
ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงของเมืองอวิ๋นสุ่ยมักมีฝนเย็น ๆ ตกไม่หยุด เช้าวันนี้ หลี่ต้าไห่เพิ่งถอดแผ่นไม้ปิดหน้าร้านโอสถออก ก็เห็นเหล่าผู้บำเพ็ญบนถนนพากันเดินอย่างรีบร้อนมุ่งหน้าออกนอกเมือง แต่ละคนมีสีหน้าตื่นเต้นจนเก็บไม่อยู่
“เกิดอะไรขึ้นหรือ?” เขารั้งเจ้าของแผงคนหนึ่งที่รู้จักกันไว้แล้วถาม
เจ้าของแผงกำพลั่วเหล็กไว้แน่น พูดอย่างร้อนใจว่า “เถ้าแก่หลี่ยังไม่รู้อีกหรือ? ที่ลั่วเยี่ยนโพ ห่างจากเมืองไปทางตะวันตกสามสิบลี้ ฝนหนักเมื่อคืนซัดหน้าผาถล่มจนเห็นทางเข้าสุสานโบราณ! ได้ยินว่า... เป็นสุสานใหญ่ของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ!”
หลี่ต้าไห่รู้สึกสนใจขึ้นมา สุสานของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำหมายความว่าข้างในอาจมีอาวุธวิเศษระดับสูง โอสถ หรือแม้แต่ตำราวิชา แค่นี้ก็มากพอจะทำให้ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานคนไหน ๆ ยอมเสี่ยงจนไม่คิดชีวิต เขามองไปทางนอกเมืองแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย สุสานโบราณขนาดนี้มักมีกับดักอยู่ทั่ว ทั้งยังต้องเจอผู้บำเพ็ญฆ่าฟันกันเองอีก คงไม่ใช่เรื่องง่ายแน่