กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 หลบหนี
หลี่ต้าไห่ซ่อนตัวอยู่ในป่าเขาต่ออีกครึ่งเดือน พอสังเกตว่าพวกโจรเมฆาดำเริ่มค้นหาในพื้นที่แคบลง เขาถึงกล้าค่อย ๆ เดินทางไปทางที่มีผู้คนอยู่ ระหว่างทางเขาหลบเลี่ยงถนนใหญ่ เลือกเดินแต่ทางเขาที่ห่างไกลผู้คน หิวก็ย่างเนื้ออสูรกินให้อิ่ม กระหายก็ดื่มน้ำพุใสตามภูเขา บาดแผลตามตัวค่อย ๆ หายดี เพราะได้ทั้งโอสถและลูกแก้วดำช่วยฟื้นฟู
บ่ายวันหนึ่ง หลังเดินข้ามสันเขามา เขาก็มองเห็นตลาดผู้บำเพ็ญเพียรที่ดูเป็นระเบียบอยู่ตรงเชิงเขาไกล ๆ ทางเข้ามีสิงโตหินตั้งอยู่สองตัว เหนือประตูสลักตัวอักษรใหญ่สี่ตัว อ่านว่า “ตลาดผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลหวัง” แม้ผู้บำเพ็ญเพียรที่เดินเข้าออกจะไม่มากนัก แต่ทุกคนก็ดูสบายใจ ต่างจากตลาดผู้บำเพ็ญเพียรที่วุ่นวายก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง